poniedziałek, 3 marca 2014

2 TŻ: oswajamy się

Drugi tydzień życia Ignasia to pierwsze chwile w domu i w ogóle dużo 'pierwszych razów' :)




Po porannym obchodzie lekarskim zdecydowano, że możemy wrócić do domu (patrz: szpitalne boje)! Ignaś dostał niezbędne szczepienia, ja spakowałam torbę i już byliśmy gotowi na pierwszą podróż taksówką.

Wychodzimy ze szpitala
Pan Taksówkarz
Ignasio w podróży był w jakimś letargu sennym, nawet oczka nie otworzył. Pan taksówkarz był pod wrażeniem i sam opowiadał o swoich wnukach.
Z okazji urodzin synka dostałam od mojego męża piękny bukiet tulipanów, sama wręczyłam mu koszulkę 'Prze-tata'. Po zwiedzeniu całego mieszkania zamówiliśmy sobie nasz ulubiony obiad - pizzę z ósemki.


Od tej pory zaczęły się nasze domowe przygody :)

Ignasio nadal je jak szalony, ale na wadze przybiera powolutku. Ja mam wrażenie, że nie robię nic innego tylko karmię małego szkraba :) Każdą noc spędza z nami w łóżku, ciągle płacze gdy odkładamy go do łóżeczka. To jest takie maleństwo, że szkoda mi go odkładać samego w jego 'wielkim' łóżku, ale noce nie należą do najłatwiejszych.


Ignaś uspokaja się gdy tatuś trzyma go blisko serca. Mogą tak razem przeleżeć kilka godzin, ja w tym czasie mam czas dla siebie :)


 Ignasio nabawił się przydomku 'żuczek gnojarek' - uwielbia brudzić czystą pieluchę. No i ma swoją ulubioną plujkę. Przy zmianie pieluchy śpiewamy mu 'Mucha Plujka z Żuczkiem Gnojarkiem stanowili nierozłączną parę! (...)'.
Gdy przychodzi pora karmienia, Ignaś pilnuje, by były regularnie, śpiewam Małemu 'Będę go zjadł!'. 


 Ignasiowi bardzo podobała się pierwsza kąpiel. Kubuś jest bardzo spokojny i Igi to wyczuwa. Ja się wciąż stresuję - a to kikutem, który się babrze (użyliśmy w końcu spirytusu), a to domniemanym zapaleniem piersi, które u siebie zdefiniowałam. Co chwilę coś nam doskwiera, a chciałabym, żeby wszyscy byli zdrowi :) Przez weekend działałam z kapustą, dziś natomiast byłam u lekarza i dostałam antybiotyk. Gorączka już mi spadła, ale sił wciąż brak. Na szczęście Iguś je jak szalony, więc nie potrzebuję pomocy laktatora.

Ignasio zaliczył też pierwszy spacer - co prawda do lekarza na wizytę kontrolną, ale było miło. Raz nieśliśmy Małego w kombinezonie, ale nie było to zbyt wygodne... Potem odważyliśmy się skorzystać z chusty do noszenia i jak na razie jesteśmy bardzo zadowoleni. Wiązanie pewnie pozostawiało wiele do życzenia, ale Ignasiowi się podobało i Tacie też, a to najważniejsze :)

 
Aż nie chce mi się wierzyć, że jeszcze tydzień temu byliśmy w szpitalu... Czas leci jak szalony, już pierwsze ubranka są za małe dla Ignasia. Pieluch schodzi nam potężna ilość, wciąż walczymy z pępuszkiem. 
Ignaś wodzi wzrokiem za głosem i lubi patrzeć w stronę światła. Zaczęłam pokazywać mu pierwsze książeczki dla maluchów i najbardziej spodobała mu się gruszka :) Mama jest dumna z małego głodomorka :)

3 komentarze:

  1. Na kikut dobry jest Octenisept, a kąpiel może Wam ułatwić specjalna gąbka do wanienki :) O taka http://allegro.pl/mata-materacyk-do-kapieli-wanienki-gabki-atest-pzh-i4026378984.html.
    Jak widzę, tatuś wzorowo pomaga :) Mój mąż też spisuje się na medal :) Miło, kiedy ma się takie wsparcie w swoim lubym :) Pozdrawiamy z Hanią i przesyłamy całuski :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Octenisept używaliśmy na samym początku, po czasie położna poleciła nam już spirytus. Tak, wsparcie tatusia to cudowna sprawa :) Cieszę się, że mężczyźni dzielnie nam pomagają w tych trudnych początkach :)

      Usuń
  2. Witaj!
    Organizujemy wraz z dwoma mamami – blogerkami spotkanie.
    Będzie się działo, ponieważ w planach jest spotkanie z panią dietetyk, oraz loteria na szczytny cel i pogaduchy przy dobrej kawie.
    Chciałybyśmy wstępnie zorientować się ile osób byłoby chętnych.

    Tu garść informacji :
    http://ohmotherbloggeer.blogspot.com/

    https://www.facebook.com/pages/Oh-Mother-Blogger/676880979035237

    Pozdrawiamy.
    Żaneta & Kasia & Karolina.

    OdpowiedzUsuń